Spanje, 1944
Lufta civile ka mbaruar.
Te fshehur ne male,
njerez te armatosur vazhdojne te luftojne regjimin e ri Fashist.
Jane vendosur vendroje ushtarake per te zhdukur Rezistencen.
Na ishte nje here,
ne Mbreterine Nentokesore, atje ku s`ka genjeshtra apo dhimbje,
atje jetonte nje princeshe, e cila enderronte per boten e njerezve.
Ajo enderronte per qiellin blu, flladin e embel dhe diellin shkelqyes.
Nje dite prej ditesh,
duke ju shmangur kujdestareve te saj, princesha u arratis.
Kur del jashte...
dielli rrezatues e verboi ate dhe ajo humbi kujtesen.
Ajo harroi se cila ishte dhe prej nga vinte.
Trupi i saj vuajti te ftohtin, semundjen dhe dhimbjen. Dhe keshtu vdiq.
Sidoqofte,i ati i saj, mbreti
e dinte gjithmone se shpirti i princeshes do te rikthehej,
ndoshta ne nje tjeter trup,
ne nje tjeter vend, ne nje tjeter kohe.
Ai do ta priste ate, deri ne shtratin e vdekjes,
Derisa bota te mos rrotullohej me.
Perse solle kaq shume libra me vete, Ofelia?
Po shkojme ne fshat, ne natyre.
Perralla?
Je pak e rritur tani per te lexuar gjera koti.
Thuaji te ndaloje makinen.
Ofelia, prit.
Vellai yt nuk eshte mire.
Zonje, a jeni mire?
Ofelia?
Ofelia, eja ketu.
-Pashe nje Zane. -Pa shiko, si te jane bere kepucet!
Shkojme.
Kur te arrijme te mulliri, dil te pershendesesh Kapitenin.
S`do ta quaj Baba ate.
Nuk e ke idene se sa mire eshte sjelle ai me ne.
Eshte thjesht nje fjale, Ofeli... thjesht nje fjale...
Po vijne, Kapiten.
15 minuta me vonese.
Karmen.
Mire se erdhe.
Nuk eshte e nevojshme. Mund te eci shume mire.
Doktorr Ferreiro thote qe nuk duhet te stermundohesh.
Jo.
Eja. Beje per mua.
Faleminderit.
Dil qe aty, Ofelia.
Pershendete Kapitenin.
Ofelia.
Eshte dora tjeter, Ofelia.
Mercedes!
-Silli brenda plackat. -Si urdheron.
Eshte nje labirint.
Thjesht nje grumbull guresh te vjeter te cilet kane qene gjithmone ketu.
Shume kohe para mullirit.
Me mire te mos futesh aty. Mund te humbesh.
Faleminderit.
I ke lexuar te gjithe?
Mercedes!
Po therret Kapiteni.
Babai jote ka nevoje per mua.
Ai nuk eshte im ate.
Kapiteni s`eshte babai im.
Babai im ka qene rrobaqepes. Vdiq ne lufte.
Ai nuk eshte im ate.
Besoj se e bere mjaft te qarte kete. A mund te ikim?
E ke pare nenen time?
-A s`eshte e bukur! -Po.
Ajo eshte shtatezene. E vure re?
Partizanet jane ngjitur ne pyll
sepse eshte e veshtire ti ndjekesh atje.
Ata maskarenj e dine me mire se ne terrenin.
Do te bllokojme gjithe hyrjet per ne pyll.
Ushqimet, ilacet- do t`i magazinojme. Pikerisht ketu.
Duhet t`i detyrojme te zbresin, te bejme qe ata te vijne tek ne.
Do te ngrejme tre vendroje te rinj.
Ketu, ketu dhe ketu.
Mercedes.
-Thuaji Dr. Ferreiros te zbresi. -Po, zoteri.
Kjo do te te ndihmoje te flesh gjate nates.
Vetem dy pika para se te shtrihesh.
Vetem dy pika.
Shume mire.
Te gjithen. Mire.
Ne qoftese te duhet ndonje gje mos hezitoni te me therrisni. Qofte dite apo nate.
Ti ose infermierja jote.
Naten e mire.
Mbylle deren dhe fiki dritat, zemer.
Duhet te na ndihmosh. Te ngjitesh siper ta vizitosh.
Plaga po perkeqsohet. Kemba e tij nuk permiresohet.
Kjo eshte gjithcka munda te marr.
Me vjen keq.
Kapiten vidali po te pret ne zyren e tij.
Eja ketu, Ofelia.
O Zot, kembet e tua. Kane ngrire fare!
-Ke frike?
-Pak.
- C`eshte gjithe kjo zhurme?
-Asgje vetem era qe fryn.
-Netet e ketushme jane te ndryshme nga ato te qytetit.
Atje degjon zhurmen e makinave.
Ketu shtepite jane te vjetra.
Ato kercasin.
Sikur te ishin duke folur.
Neser, do te bej nje surprize.
-Nje surprize? -Po.
-Ndonje liber? -Jo, dicka me te mire.
Perse u martove?
Isha vetem prej kohesh tani.
Une jam me ty. Ti nuk ishe vetem.
Ti nuk ishe asnjehere vetem.
Kur te rritesh do ta kuptosh. As per mua nuk ishte e lehte.
Filloi prape vellackua yt.
Tregoji nje prej perrallave te tua.
Jam e sigurt qe kjo do ta qetesoje.
Vella, vellacko...
Na ishte njehere, shume kohe me pare
ne nje vend te larget, e te trishtueshem,
ku kishte nje mal gjigand, i perbere nga gure i ashper i zi.
Ne perendim te diellit,
ne majen e malit,
nje trendafil magjik lulezonte nate per nate, kushdo qe do e kepuste ate do te behej i pavdekshem.
Por askush nuk goxonte te shkonte afer tij
spse gjembat e tij ishin mbushur plot me helm.
Te gjithe burrat flisnin me njeri-tjetrin per friken e vdekjes,
per dhimbjen, por asnjeri nuk e permendte per premtimin e pavdekesise.
Dhe cdo dite, trendafili vyshkej ne pamundesi per te lene trashegimi dhuntine e tij.
i harruar e i perhumbur ne maje te malit te ftohte, e te erret,
pergjithmone vetem, deri ne jete te jeteve.
Hyr.
-Si eshte ajo? -Shume e dobet.
Ajo do te pushoje aq sa ka nevoje.
Une do te fle ketu poshte.
-Po im bir? -Me fal?
Me leje, Kapiten.
Djali im, si eshte?
Tani nuk ka arsye perse te alarmoheni.
Shume mire.
Kapiten, gruaja juaj nuk duhej te udhetonte ne kete faze te vone te zhtatezanise.
-Keshtu mendon? -Si mendim profesional, po, zoteri.
Nje djale duhet te linde atje ku eshte babai i tij.
Kaq kisha.
Edhe dicka tjeter, Kapiten.
Cfare te ben kaq te sigurt qe femija eshte djale?
Mos u tall me mua.
Ne oren 8 diktuam levizje ne sektorin veriperendimor.
Gunfire.
Rreshter Bajona kontrolloi zonen dhe kapi nje te dyshuar.
Tjetri eshte djali vet, nga qyteti ketu afer.
Kapiten, im ate eshte burre i ndershem.
Me lejo ta gjykoj vete kete. Hiqe kapelen kur je perballe meje.
Kishte kete arme me vete. Kane qelluar me te.
Im ate po gjuante lepuj te egerr, Captain.
Prape ti, pusho.
''S`ka Zot, s`ka Atdhe,s`ka Nenshtrues''?
-Ja , keshtu-si te duket ty? -Propagande e kuqe komunistesh, zoteri.
S`eshte propagande, zoteri.
EShte nje buletin i vjeter, Kapiten.
Ne jemi vec fermere.
Vazhdo.
Shkuam lart ne pyll, Kapiten. Te gjuanim lepuj te egerr.
Per vajzat e mia. Ato jane semure.
Lepuj, he?
Kapiten, ne qofte se im ate thote keshtu, qe po gjuante lepuj.
Atehere lereni te qete.
E vrave, E vrave!
Vrases! Bir bushtrre!
Mbase tani do mesosh t`i kontrrollosh keta trapa me imtesisht,
perpara se te vish te me bezdisesh.
Po, Kapiten.
Mami. Mami, zgjohu!
Mami,se cfare ka ne dhome.
Pershendetje.
Me ndoqe deri ketu?
A je zane ti?
Shiko!
Kjo ketu eshte nje zane.
Do qe te ndjek?
Jashte? Ku?
Pershendetje?
Eko. (Jehone)
Pershendetje?
Jeni ju.
U rikthyhet.
Mos u frikeso, Te pergjerohem.
Shiko, shiko.
Emri im eshte Ofelia. Po ti kush je?
Une?
Kam pasur shume emra...
Emra te mocem qe vetem era dhe pemet mund ta shqiptojne.
Une jam mali, pylli dhe toka.
Une jam...
Une jam nje faun.
Sherbetori juaj me i perulur, Lartesia juaj.
-Jo, une jam... -Juve jeni Princesh Moanna,
vajza e mbretit te nentokes.
Im ate ka qene nje rrobaqepes.
Ti s`ke lindur prej njerezve.
Por hena te lindi ty.
Shiko ne shpatullen tende re majte
dhe do te zbulosh nje shenje qe e provon kete.
Ati yt i vertete na urdheroi qe te hapnim portat gjithandej botes per te lejuar rikthimin tend.
Kjo eshte...
Kjo eshte e fundit prej tyre.
Por, duhet te sigurohemi qe esenca jote ka mbetur e pacenuar,
qe nuk je bere e vdekshme.
Duhet te plotesosh tre detyra para se hena te jete e plote.
Ky eshte Libri i Udhekryqeve.
Hape kur te jesh vetem
dhe ai do te te tregoje te ardhmen,
te udhezoje se cfare duhet bere.
Por ketu nuk ka asgje.
Mercedes, pergatiti keto lepuj per darken e sotme.
Jane shume te rinj.
-Epo, mbase bejne per comlek. -Po, zoteri.
Kjo kafe ishte e djegur. Provoje vete.
Duhet te kesh me shume kujdes.
Si te deshironi ju, Zoteri.
Gatuji keto.
-Atij nuk i pelqeu kafeja. -Ai s`eshte vecse nje nazeli i klasit te pare.
Nazeli i klasit te pare!
Do te na duhet edhe pak mish vici dhe nje pule tjeter.
-E ku ti gjejme ne keto? -Eshte dhe gruaja e doktori, po ashtu dhe e majorit.
Epo, ata hane me shume se nje tufe derrash.
-Dhe spushojne se llapuri. -As kur jane nenuje.
Kthehem ne cast, Mercedes.
Ofelia.
Babai yt do te beje nje darke festive sot ne mbremje.
Shiko se c`kam bere per ty.
A te pelqen?
Cfare nuk do te jepja per te pasur nje fustan te ketille...
te bukur sa ky kur isha ne moshen tende!
Dhe pa shiko kepucet!
-A te pelqejne ato? -Po, shume te letshme.
Ec tani. Lahu.
Ofelia?
Nxito. Dua ta shoh fustanin te veshur.
Dua qe te behesh e bukur per Kapitenin.
Do te ngjash si nje princeshe.
Nje princeshe?
Sigurohu qe pulat te pastrohen ashtu si duhet.
Dhe mos harro bizelet.
-Dukesh e mahnitshme, bija ime, sa e bukur. -Sa fustan mrekullueshem!
Kthehju punes, mjaft humbe kohe.
A do pak qumesht me mjalt?
Zbrapsu, nuk do qe ta sperkas fustanin me qumesht, sidomos tani qe dukesh kaq e bukur.
Mercedes. A beson ne zana ti?
Jo.
Por kur isha e vogel po.
Besoja ne shume gjera Por tani jo me.
Mbreme, me vizitoi nje zane.
Vertet?
Dhe nuk ishte vetem kishte shume prej tyre,
-Po ashtu dhe nje Faun. -Nje faun?
Ai ishte shume i mocem, shume i gjate dhe vinte era toke.
Nena ime me paralajmeroi te kem kujdes nga faunet.
Mercedes!
Eja me mua.
Kapiten, Cdo gje eshte ketu.
Miedh, kripe, vaj, ilace,
ullinj, pasterma.
Ky-ky eshte duhan i vertete.
Dhe kuponat per rracion.
-Dua te besh inventarin. -Shume mire.
Mercedes.
-Celesin. -Po zoteri.
-Kjo eshte e vetmja kopje? -I vetmi.
Qe tani e tutje, do e mbaj une.
Kapiten.
Kapiten, ndoshta nuk ka asgje.
Jane ata.
''Na ishte njehere e nje kohe, kur pylli ishte i ri,
ishte strehe per krijesat te cilat kishin fuqi magjike dhe mrekulluese.''
''Ato mbronin njera-tjetren,
dhe flinin ne hijen e nje peme figu gjigand,
qe rritej mbi nje koder, afer mullirit.''
''Por tani, pema po vdes.
Deget i jane thare, trungu i tij eshte i vjeter dhe i perdredhur.
Nje thithlope-monster ka zene vend ne rrenjet e tij
dhe se le pemen te lulezoje.
Duhet te vendosesh tre guret magjik ne gojen e thithlopes.
dhe te marresh celesin e arte nga barku i saj.
Vetem atehere pema e figut do te celi serish.''
Ata kane qene ketu, me pak se 20 minuta me pare.
Jane larguar me nxitim.
Nje duzine me burra, me e shumta.
Antibiotike.
Dreqin, kane harruar kete bilete llotarie.
Ata jane ketu.
Ata bij bushtrrash jane ketu.
dhe po na shohin.
Hej!
Keni harruar kete ketu!
Dhe bileten e llotarise!
Pse nuk vjen ta marresh?
Kush e di valle? Kjo mund te jete dita jote me fat!
Pershendetje. Une jam Pricesh Moanna,
dhe s`kam frike prej teje.
S`ke turp qe jeton ketu poshte,
duke ngrene gjithe keto insekte...
dhe duke u dhjamosur nderkohe qe pema po vdes?
A kontrolluat ne dhomen e saj? Po tek depoja e ushqimeve?
Po, zonje.
Po tek kopeshti, a pate?
-Tek hangari? -Po, zonje.
Ku eshte ajo vajze?
Ketej ju lutem.
Me lejoni t`ju prezantoj me time shoqe, Karmen.
-Jam e magjepsur. -Kenaqesi qe ju takoj.
Nga tani e tutje, nje kupon rracioni per cdo familje.
Hidhini nje sy.
-Nje? -Vetem nje.
Kapiten, Nuk jam i sigurte ne do te mjaftojne.
Ne qofte se njerezit jane te kujdesshem, do te kete boll per te gjithe.
S`mund te lejojme askend qe te shpjeri ushqime per partizanet ne pyll.
Ata po humbasin territor, dhe njeri prej tyre eshte i plagosur.
Me fal, Kapiten, si mund te jeni kaq i sigurte?
Perpak sa nuk i kapem. Gjetem kete.
Antibiotik.
Zoti i ka shpetuar tashme shpirtrat e tyre.
Se cfare ndodh me trupat e tyre Atij zor se i hyn shume ne xhep.
Do t`ju ndihmojme si te mundemi, Kapiten.
E dime qe nuk jeni ketu me zgjedhjen tuaj.
E keni gabim per kete.
Zgjodha te vij ketu sepse dua qe, im bir te lindi ne nje Spanje te re dhe te paster.
Sepse keta njerez besojne ne dicka te kuptuar gabim,
qe ne qenkerkemi te gjithe te barabarte.
Por ka nje goxha ndryshim:
lufta mbaroi e ne fituam.
Dhe neqense duhet te vrasim gjithe keto parazite per ta sistemuar gjendjen,
atehere do ti vrasim te gjithe ata, kjo eshte e gjitha.
Te gjithe jemi ketu te zgjedhur.
Te zgjedhur!
Vere kafen te ngrohet. Po shkoj te marr ca drru zjarri.
Kujdesemi ne per te.
Ofelia?
Pra si u takuat ju dhe Kapiteni?
Babai i Ofelias qepte uniformen e Kapitenit.
Oh, ashtu he...
Dhe pasi vdiq, shkova une te punoj ne dyqan.
Pak me shume se para nje viti,
Kapiteni e une u takuam serish.
E cuditshme, apo jo!
Dua te them, qe gjetet njeri-tjetrin prape?
Oh, po, shume, shume e cuditshme.
Ju kerkoj ndjese, per time shoqe. Ajo ska dale shume.
Ajo mendon se keto budallalleqe jane terheqese per te tjeret.
Ju kuptojme.
Me falni, zonje Ofelia eshte ketu.
Me lejen tuaj.
Ju kam thene se kam njohur atin tuaj, Kapiten?
Jo. Nuk ia kisha fare idene.
ln Morocco.
E kam njohur per pak kohe, por me la nje pershtypje te madhe.
Nje ushtar i shkelqyer.
Burrat qe ishin ne Batalionin e tij thone se kur Gjeneral Vidali vdiq ne fushebeteje,
e theu oren e tij ne nje shkemb
qe i biri i tij te mesonte oren dhe minuten e sakte te vdekjes.
Keshtu qe do te dinte se si vdes nje burre trim.
Gjera koti. Ai s`ka pasur ore.
Ajo qe sapo bere me lendon.
Pas banjes, do te shkosh ne shtrat pa ngrene darke.
A po me degjon?
Ndonjehere mendoj, se nuk do te mesosh kurre se si te sillesh.
Me zhgenjeve, Ofelia.
Po ashtu edhe tet ate.
Do te thuash Kapitenin?
Ate me teper se sa mua.
Kam celesin.
Me co ne Labirint.
Pershendetje.
E morra celesin.
Ai jam une, ndersa vajza je ti.
Po femija?
Pra... arrite ta pervetesosh celesin.
Jam i kenaqur.
Ajo te besoi qe ne fillim fare.
Eshte kaq e kenaqur qe ti ia arrite qellimit.
Mbaje celesin.
Do te te duhet shume shpejt.
Edhe kete gjithashtu? nje cope shkumesi.
Mbeten dhe dy detyra per ty kryer
dhe hena eshte pothuajse e plote.
Ki durim.
Se shpejti to te shetisim shtate kopshtet rrethore te pallatit tuaj.
Nga ta di se cfare thoni ju eshte e vertete?
E perse u dashka qe nje faun i shkrete si puna ime te te genjeje?
Vazhdo, tjetri.
Nxirrini kuponat per t`i kontrrolluar.
Ec. Emri juaj?
Emrat tuaj, emri dhe mbiemri.
Narciso Pena Soriano, ne sherbimin tuaj.
Kjo eshte buka juaj e perditshme ne Spanjen e Frankos,
qe ruhet ne kete mulli! Te Kuqte mashtrrojne...
sepse ne nje Spanje te bashkuar,
s`ka asnje shtepi te vetme pa zjarr e buke.
Eja, me trego se cfare ndodh tani?
Me rrefe.
Ofelia, me ndihmo...
Kapiten! Kapiten!
Eja shpejt.
... sepse ne nje Spanje te bashkuar,
s`ka asnje shtepi te vetme pa zjarr e buke.
Kjo eshte buka juaj e perditshme ne Spanjen e Frankos.
Gruaja juaj ka nevoje per prehje te panderprere.
Shumicen e kohes duhet te jete e qete.
Vajza duhet te flere diku tjeter.
Do te qendroj ketu derisa te linde.
Sheroje.
Nuk me intereson se sa kushton, ose cfare do te te duhet.
Sheroje ate.
Mos u shqeteso.
Nena do te permiresohet shpejt, do ta shohesh.
Te lindesh eshte gje e ngaterruar.
Atehere une s`do te kem femije, asnjehere.
Ti po ndihmon burrat ne pyll, apo jo?
I ke thene njeriu?
Jo, nuk i kam thene.
Nuk dua qe te te ndodhe ndonje gje e keqe .
As une per ty.
A di nje ninulle?
Vetem nje...
por nuk i kujtoj fjalet.
S`ka rendesi. Dua ta degjoj.
Mos ki frike. Jam vetem une.
-A je gati? -Po.
Atehere ikim.
Kjo eshte teresisht nje cmenduri.
Kur ai burre te na zbuloje, do te na vrasi te gjitheve.
-E ke menduar kete? -Kaq frike ke prej tij, Doktor?
Nuk eshte frike...
te pakten jo per mua.
Pedro!
Pedro, Vella!
Ti nuk i kreve detyrat e ngarkuara.
Jo, nena eshte semure.
Ky nuk eshte justifikim per neglizhencen tende.
Veshtro... kjo eshte nje rrenje madergone.
Nje bime e cila enderronte qe nje dite te ishte njeri.
Vendose kete poshte krevatit te nenes tende,
ne nje tas me qumesht te fresket.
Cdo mengjes, jepi dy pika gjaku.
Tani, nuk kemi me kohe per te humbur.
Henen e plote e kemi perpara.
Merri manaret e mi, qe te udhezojne.
Po shkon ne nje vend shume te rrezikshem, keshtu qe kij kujdes.
Gjeja qe fle atje,
nuk eshte qenie njerezore.
Do te shohesh, nje darke te kushtueshme.
por as mos ha e as mos pi gje.
Absolutisht asgje.
Jeta jote varet prej kesaj.
Solla ca raki, duhan, djath.
Leter per Trigon dhe Piloton.
Pa ta shohim kemben se si eshte, Frenci.
Si mendon se eshte? Eshte djallosur fare.
Ta shohim.
... A-Amerika e Veriut,
trupat Britanike dhe Kanadeze
zbarkuan ne nje plazh te vogel ne veri te F-F.
-''France'', idiot. -F-f-f-rance.
Me shume se 150,000 ushtar na japin shprese...
nen komanden e Gjeneral Duajt D. Ajzenhauer...
Eshte vertete keq, doktor?
Shiko, Frenci.
Nuk ka rruge qe ta shpetojme.
Do te mundohem qe te bej sa me pak prerje te mundem.
Prit nje sekonde, doktor, vetem nje sekonde.
''Perdor shkumesin per te gjetur deren ne nje vend cfaredo te dhomes tende.''
''Kur te hapet dera vere oren e reres ne pune.''
''Dhe zanat pastaj te udheheqin.''
''Mos hani, mos pini asnjegje, gjate qendrimit tuaj,
dhe kthehuni perpara se e fundit kokerrize rere te bjere.''
Jo...
Kjo tjeterra.
Jo! Jo!
Se shpejti do te kemi perforcime nga Xhaka.
Pesedhjete ose me shume burra. Atehere do te ndeshemi me Vidalin.
Po pastaj?
Ja e vrave, do te dergojne nje tjeter porsi ai. Dhe nje tjeter...
Ju ka marre lumi, pa arme, pa vendstrehim...
Ju duhet ushqim, medikamente. Duhet te kujdesesh per Mercedesin.
Neqoftese e do me te vertete ate, do te kaloje kufirin me te.
-Kjo eshte nje ceshtje e humbur. -Do te qendroj ketu, doktor.
Nuk ka rrugezgjidhje.
Duhet te largohesh.
Ja ku eshte celesi, por ti nuk mund te zbresesh me atje poshte.
Kete pret ai, pikerisht.
Ma lere mua ate.
Jam nje frikacake.
Jo, nuk je.
Po, Jam.
Nje frikacake... qe jetoj bashke me ate bir bushtrre,
duke i lare rrobat, duke bere shtrratin e tij, duke e ushqyer ate.
po sikur doktorri te kete te drejte e te mos fitojme?
Te pakten do t`i bejme gjerat me te veshtira per ate bastardin.
Kapiten Vidal...
Temperatura i ka rene. Nuk e di se si, por keshtu eshte.
Por vazhdon te kete ethe?
Po, por eshte nje shenje e mire. Trupi i saj po reagon.
Me degjo.
Neqoftese duhet te zgjedhesh, zgjidh femijen.
Ai djale do te mbaje emrin tim, dhe te tim ati.
Shpetoje ate.
Vella...
Vellacko...
Nese me degjon,
gjerat ketu nuk duken dhe aq mire.
Por se shpejti ti duhet te dalesh.
E ke semure shume mamin.
Dua te kerkoj nje nder kur te dalesh jashte,
vetem nje:
mos e lendo.
Do e takosh, eshte shume e bukur,
edhe pse eshte e merzitur, ndonjehere dite me radhe.
Do ta shohesh, kur ajo qesh,
do ta duash ate.
Degjo, nese ben si te them,
Te premtoj se,
Do te marre ne mbreterine time, dhe do te te bej nje princ.
Te premtoj, nje princ.
I rashe borise, por ata s`levizen.
U mundova te ndal, por ishte teper vone.
Une dhe ndihmesmakinisti, u hodhem mu ne kohe
po shiko rremujen qe bene.
Cfare vodhen nga vagonat me ngarkese mallrash?
Nuk levizen as edhe nje prej tyre.
Per cfare dreqin po flet?
Me gjithe kete shkaterrim... S`hapen asnje prej vagonave.
-Nuk kane marre asgje. -Asgje? Je i sigurte?
Nje zot e di se cfare deshen, pervecse te na humbnin kohen kot.
U shfaqen krejt papritur, Kapiten.
Kishin granata, shkuan siper ne koder.
Kapiten, kemi rrethuar nje skuadrilje qe po priste mbrapa.
Ata jane strehuar siper ne koder.
Ec perpara, Serrano, mos ki frike, kjo eshte e vetmja menyre e hijshme per te vdekur.
Serrano!
Pa ta shohe njehere.
A flet dot?
Drreqi e mori!
S`na hyjne ne pune! Nuk mund te flasin.
Kapiten, ky eshte ende gjalle.
Eshte qelluar ne kembe.
-Cfare ndodhi? -E kapen nje nga ata.
Kapen nje prej tyre te gjalle. Dhe po e cojne ne magazine.
Mercedes!
Pedro... Pedro...
Mercedes?
-Duhet te shkoj tek magazine. -Jo tani.
Hapu!
Ka shume aty, e dashur.
A duhet ta pije kete?
Na merre, gjysmen e dozes.
Nuk besoj se kam nevoje per te.
Ndihem mire, shume me mire.
Nuk e kuptoj. Por me behet qejfi.
Nene...
Drreqi e mori, kjo cigare eshte goxha e mire!
Duhan i mire i veshtire per tu gjetur.
Sh-Sh-Shko ne ferr.
Djalli ta marre, Garces.Ne kapim nje e na del qe qenkerka memec.
Do te jemi ketu gjithe naten.
Per sa kohe ai flet.
Garces cdo gje ne rregull.
Do te beje mire te na tregoje gjithcka.
Por qe te sigurohemi per kete, solla ca vegla.
Gjera qe i gjen ngado.
Ne fillim nuk, do te besoj,
por pasi t`i perdor keto, do t`i nenshtrohesh nja dy gjerave.
Kur te arrijme te ketu,
do te kemi krijuar... si te ta them kete-?
Nje lidhje me te ngushte, me shume si vellezer.
Do ta shohesh.
Dhe kur te arrijme ne kete pike,
Do te besoj ne cdo gje qe thua.
Do te bejme nje pakt.
Nese numeron deri ne tre pa bel-belb-belbezuar,
je i lire te ikesh.
Mos shiko ate, shikome mua.
Pervec meje, s`ka asnje tjeter.
-Garces! -Po, Kapiten?
Neqoftese them se ky trapi mund te largohet, a mund te me kundershtoje njeri?
Askush, Kapiten. Ai mund te ike.
Ja keshtu e degjove. Numero deri ne tre.
-Nje. -Mire.
Dy.
Edhe nje tjeter dhe je i lire.
Sa keq.
Nena juaj eshte me mire, Shkelqesia juaj.
Sigurisht, duhet te jesh lehtesuar tani.
Po, faleminderit.
Por gjerat nuk kane ecur sic duhet.
Jo?
-Pata nje aksident. -Nje aksident?
Po.
-Ju thyhet rregullat! -Ishin thjesht dy kokrra rrushi!
Mendova se s`do ti vinte keq njeriu, po t`i haja.
-Beme gabim te madh! -Gabim?
Ti deshtove. Nuk mund te riktheshesh me.
-Ishte nje aksident! -Nuk mund te rikthehesh me.
Hena do te mbushet per tre dite.
Shpirti yt do te qendroje pergjithmone midis njerezve.
Do te plakesh si ata, do te vdesesh si ata
dhe gjithe kujtesa jote do te fanitet me kalimin e kohes.
Dhe ne do te zhdukemi bashke me te.
Nuk do te na shohesh me.
Diten e mire, doktor. Me vjen keq qe duhet tju zgjoj kaq heret,
por na duhet ndihma juaj.
Zot i Madh, cfare i keni bere?
Jo shume gjera.
Por situata po permiresohet.
Te dua te dobishem, Doktor. Kjo ka avantazhet e veta.
Serrano, qendro ketu.
Une fola.
Jo shume.
-P-p-por fola. -Me vjen vertet keq.
Me vjen shume keq.
Vritme. Me vrit tani, te pergjerohem.
Biri i bushtrres.
Kjo do te ta largoje dhimbjen.
lt's almost over.
Ruaj Dr. Ferreiron,
-Do te jem mu atje. -Po, Kapiten.
Nuk po leviz me.
Je e semure?
Cfare po ben atje poshte?
-Thirre ate! -Ke?
Ke tjeter, mor budalla? Ferreiron!
Cfare dreqin eshte kjo?
Jo! Jo, jo!
Lere ate rehat. Lere te qete, te lutem!
Shikoje njehere kete! Shiko se cfare po fshihte nen krevatit tend!
Cfare?
Ofelia, cdo kjo gjeja poshte krevatit?
Eshte nje rrenje magjike, ma dhuroi fauni.
Kjo ndodh kur e lejon te lexoje ato plehera.
Shiko cfare bere!
Te lutem, na ler pak vetem. l'll talk to her, darling.
Ne rregull. Si te duash.
Ai me tha se do te sheroheshe. Dhe keshtu ndodhi.
Ofelia, ti duhet ta degjosh tet ate.
Duhet t`i japesh fund gjithe ketyre.
Jo. Dua te largohem nga ky vend!
Te tem me largo prej ketij vendi! Thjesh ikim qe ketej, te lutem!
Gjerat nuk jane as te thjeshta sa duken.
Kur te rritesh,
do te kuptosh qe jeta nuk eshte si ne perralla.
Bota eshte vend mizor.
Dashje pa dashje do ta mesosh, edhe pse kjo te lendon.
-Jo! Jo! -Ofelia!
Magjia nuk ekziston. As per ty, mua dhe per askend.
Mami! Ndihme!
Ndihme!
Perse e bere?
Ishte e vetmja gje qe mundja te beja.
Jo. Po te me ishe bindur.
Mundet, por nuk e bera.
Do te ishte me mire per ty. Dhe ti e di.
Nuk e kuptoj. Perse nuk mu binde?
Te te bindem thjesht ashtu per te miren e bindjes, pa pyetur perse...
kete mund ta bejne vetem njerez si puna juaj, Kapiten.
Kapiten!
Garces! Therrit ndihmesmjekun e skuadronit.
-Cohu, urgjentisht! -Po, Kapiten.
Gruaja juaj vdiq.
Sepse shtigjet per te Zoti jane te panjohur per ne.
Sepse thelbi i faljes se Tij
prehet ne boten e Tij dhe ne misterin e Tij.
Sepse gjithashtu Zoti, na dergon mesazhin
dhe eshte detyra jone ta deshifrojme ate.
Sepse kur hapim krahet
toka kthehet ne nje guacke boshe te pakuptimte.
Tani shume larg eshte shpiti ne lavdine e perjetshme.
Sepse ne dhimbje e gjetem kuptimin e jetes.
Dhe hirin e shenjte qe humbim kur lindim.
Sepse Zoti, ne mencurine e Tij te pafund, vendos zgjidhjet ne pellembe te dores.
Sepse vetem ne mungesen e Tij fizike,
vendi qe Ai ze ne shpirtrat tane riperterihet.
E njihnit Dr. Ferreiron shume mire, apo jo, Mercedes?
Te gjithe e njihnim, zoteri. Te gjithe nga kjo ane.
Belbezuesi foli per nje informator. Ketu... ne mulli.
E merr dot me mend? Mu poshte hundes time.
Mercedes, te lutem.
Cfare mendon per mua?
Epo ti e mendon kete Une jam nje perbindesh.
Nuk ka rendesi se cfare mendon nje si puna ime zoteri.
Shko te depoja dhe me sill ca liker, te lutem.
Po, zoteri. Naten e mire, zoteri.
Mercedes, nuk po harron dicka?
zoteri?
Celesin.
A e kam une kopjen e vetme, apo s`e kam?
Po, zoteri.
E di, eshte nje detaj i rendomte qe po me heq trrurin.
Mbase nuk ka dhe aq rendesi...
diten qe u futen ne magazine,
me gjithe ato shperthime dhe granata,
dryni nuk ishte i prishur.
Sic te thashe, ndoshta s`ka rendesi.
Ki kujdes.
Naten e mire, zoteri.
Ofelia, Ofelia!
Ofelia, Po largohem sonte.
-Per ku? -Nuk mund ta them. Nuk mund ta them...
-Me merr me vete. -Jo, jo. Nuk mundemt.
Nuk mundem, bija ime. Por do te rikthehem, Te premtoj.
Me merr me vete.
Degjova dicka.
Nuk eshte asgje, dmos u shqeteso.
Mercedes.
Ofelia.
Sa kohe kishe qe e dije?
Sa kohe ke qe me tall?
Kurve e vogel!
Ruajeni ate!
Po u perpoq njeri te hyje brenda,
ate vriteni te paren.
Pasterma.
Duhan.
Po te ma kishe kerkuar, do te ti jepja, Mercedes.
Dua emrat e kujtdo qe ka shkruar keto letra.
Dhe i dua neser, perpara meje ata.
Po, Kapiten.
Mund te ikesh, Garces.
Jeni i sigurte, Kapiten?
Per hir te Zotit, eshte vec nje grua.
Keshtu ke menduar ngahera.
Ja pse isha e afte te beja gjithe ato gjera.
-Isha e padukshme per ty. -Drreqin.
Me gjete piken e dobet: Krenarine.
Por jemi te interesuar me shume per piken tende te dobet.
Eshte fare e thjeshte: ti do te flasesh...
Dhe dua te di
qe cdo gje qe thua eshte e vertete.
Kemi nje dy gjera ketu pikerisht per kete qellim.
Asgje te komplikuar.
Gjera qe i kemi mesuar ne pune e siper.
Si fillim...
Nuk jame nje plake cfaredo! As nje i burgosur i plagosur!
Shkerdhate! Mos guxo te prekesh vajzen?
Nuk do te jesh derri i pare qe kam hequr qafe.
Shiko more! E la te ike.
Cfare drreqin the?
Kapeni ate! Shpejt! Ma sillni mua!
Ma sillni mua ate, drreqi ta haje!
Hip!
Do te ishte me mire qe te vije me mua me te mire.
Kapiteni tha qe nese sillesh mire...
Mos u budallalleps, zemer.
Nese ndonjeri do te duhej te te vriste...
Do te me pelqente te isha une.
Sapo vendosa te te jap nje shans te fundit.
A me premton se do te veprosh si te them une?
A do te beje gjithcka si te them une, pa pyetje?
Ky eshte shansi yt i fundit.
Atehere me degjo me vemendje.
Shko merr tet vella
dhe sille ne labirint,
sa me shpejt te mundesh, Madheria juaj.
Vellain tim?
Kemi nevije per te.
-Por... -S`ka me pyetje.
Dera eshte e kycur.
Atehere, Bej nje dere tenden.
Kapiten, me lejen tuaj.
Ejani shpejt.
-Po tani cfare? -Serrano u kthye, eshte i plagosur.
I plagosur?
Po Garcezi ku eshte?
Sa ishin ata?
Nuk e di me saktesi, Kapiten.
Pesedhjete burra, me e pakta.
Pjesa tjeterr e burrave nuk ia dolen dot. Postat e vendrojave nuk po pergjigjen.
-Dhe sa burra kemi ne dispozicion? -Njezete, a me pak, zoteri.
Do te largohemi. Sebashku.
Mos ki frike.
Asgje nuk do te ndodhe.
Vendosi post-rojat ne detyre tek fillimi i pemeve.
Nese pjesa tjeter e skuadres kthehet, mi sill ne raport menjehere.
Njofto me radio per perforcime, tani.
Po, Kapiten.
Lere ate!
Ofelia!
Shpejt, Madheri,
ma jep mua ate.
Hena e plote eshte siper ne qiell,
tani mund ta hapim porten.
Cfare ke ne dore?
Porta do te hapet vetem nese ne derdhim gjakun e nje te pafajshmi.
Vetem nje pike gjaku. Nje maje gjilpere, vetem kaq.
Eshte detyra e fundit.
Nxito.
Ti me premtove se do te me bindeshe!
-Ma jep djalin! -Jo!
Vellai im qendron me mua.
Do te heqesh dore nga e drejta jote e shenjte per kete kopil, qe ti mezi e njeh?
Po, do te hiqja.
Do te heqesh dore nga froni yt per te?
Ai qe te shkaktoi kaq mister, kaq poshterim?
Po, do e beja.
Si te deshironi ju, Lartesia juaj.
Jo!
Biri im.
I thoni tim biri...
Thuajini atij kohen qe i vdiq i ati.
-Thuajini atij qe Une... -JO.
Ai as emrin tend s`do ta marri vesh ndonjehere.
Arise, bija ime.
Eja.
At.
Ti zgjodhe te derdhje gjakun tend sesa nje te pafajshmi.
Kjo ishte detyra e fundit, dhe me e rendesishmja.
Dhe zgjodhe me se miri, Madheri.
Eja ketu me mua,
dhe ulur perkrah tet Ati.
Ai ka kaq kohe qe te pret.
Dhe u tha qe Princesha u kthye ne pallatin e te atit.
Qe mbreteroi atje me drejtesi dhe dashuri per shume shekuj.
Qe ajo duhej nga populli i vet.
Dhe qe la gjurme te vogla gjate qendrimit te saj ne toke,
Gjurme te dukshme vetem per ata qe dine se ku te shohin.
Labirinti i Faunit
Perktheu dhe Titroi: Lauren Qevani